FarsiCRC :: مركز پژوهش‏های مسیحی

  • Farsi Christian Research Center
  • جمعه, 07 آذر 1393
شما اینجا هستید: خانه مقالات مسیحی روزه چهل روزه

روزه چهل روزه

فرستادن به ایمیل

روزه چهل روزهبسیاری از هموطنان ایرانی از ما در رابطه با عبادت های مرسوم در مسیحیت سوال می کنند و متاسفانه حتی بسیاری از مسیحیان نیز از بسیاری از آیین های مقدس و دعاها و روزه ها و سایر عباداتی که به مدت قرنهای متمادی در سراسر جهان مسیحیت رعایت می شده است اطلاع دقیقی ندارند و فکر می کنند که مسیحیت فاقد هر نوع نظام قانونمند عبادی و آیینی است. ایام روزه ۴۰ روزه یا چله از مهمترین آیین های عبادی مسیحیت است که این مهمترین روزه مسیحیان از روز چهارشنبه خاکستر(Ash Wednesday) آغاز می شود و تا روز یکشنبه قیام ادامه می یابد. از آنجاییکه هر سال زمان روز عید قیام (یکشنبه قیام) تغییر می کند، لذا ایام چله ( Lent) نیز تغییر می کند.

چهارشنبه خاکستر اشاره به ایام توبه دارد که اشخاص در کلیسای باستان به نشان توبه اندکی خاکستر آغشته به روغنی که برای تدهین استفاده می شد را به شکل صلیبی کوچک توسط کشیش بر پیشانی خود می مالیدند بعنوان سمبل و این ایام را در دعا و روزه و توبه و بازگشت به سوی خدا سپری می کردند که خود ریشه در سنتهای عهد عتیقی دارد که قوم خدا وقتی در توبه بسر می برد خاکستر بر سر می کردند. لازم به ذکر است که روز چهارشنبه خاکستر در سال ۲۰۱۰ میلادی از روز ۱۷ فوریه آغاز شده است و ما در ایام چله یا Lent به سر می بریم.

ایام روزه چله در روز عید قیام به پایان می رسد البته تا به آن روز ۴۶ روز است که یکشنبه ها را محسوب نمی کنند. آخرین هفته Lent که هفته مقدس نام دارد با یکشنبه نخل آغاز می شود که یاد آور روزی است که عیسی در هفته آخر زندگی زمینی اش به اورشلیم وارد شد و مردم در تهیت و خوشامد گویی برگهای نخل را در زیر پاهایش گسترانیدند. آخرین روز Lent نیز روز شنبه مقدس است که روز قبل از یکشنبه رستاخیز است ( روزی که خداوند ما از مردگان برخاست).البته در کلیسای کاتولیک به طور رسمی در روز پنجشنبه این ایام به پایان می رسد و در روز جمعه صلیب با شام خداوند (عشا ربانی) رسما این مراسم به پایان می رسد.


این ایام زمانی است که مومنین مسیحی در انضباط شخصی به سر می برند و خود را از لذایذ دنیوی تا آنجا که ممکن است محروم کرده و در دعا و روزه و تهذیب و تزکیه نفس مشغول می شوند. البته روزه به این معنا نیست که تمام ۲۴ ساعت را لب به هیچ آب و غذایی نزنند زیرا در اینصورت به بدن آسیب می رسد که این خلاف اراده خداست بلکه در تلاشند تا آنجاییکه امکان دارد بدن خویش را نیز در تربیت روحانی و در نخوردن و نیاشامیدن در اتحاد با مسیح که ۴۰ روز در بیابان در روزه به سر برد مطیع نمایند. معمولا نوشیدن آب در این روزهای روزه متداول است اما در خصوص خوردن بسته به توان خود شخص هر شخص خود آن را تنظیم می کند و البته برخی که توانایی دارند می توانند چند ساعتی را نیز بدون نوشیدن سپری کنند. برخی در این روزها همه چیز می خورند اما لب به گوشت و فراورده های گوشتی و یا لبنیاتی که از خون حیوانات درست شده باشد نمی زنند. برخی تنها یک روزاز هفته را لب به گوشت و لبنیات نمی زنند. در طول تاریخ و در کلیساها و کشورها و زمانها و سنتهای مختلف نحوه این روزه متفاوت است. بسیاری نیز در این روزها بطور محدود می خورند و می آشامند و تنها به ساده ترین غذاها بسنده کرده و هزینه خوراک همیشگی خود را به جای آن به فقرا می دهند. بسیاری از این فرصت عالی تربیت و نظم روحانی استفاده کرده و عادات بد خود مانند کشیدن دخانیات و یا عادات بد روحانی و اخلاقی خود را با حمایت روح القدس و با قراردادن خود در مبارزه با نفس و خواهشهای آن تحت کنترل خدا قرار می دهند. بیشتر از اینکه در این روزه هدف نخوردن و یا گرسنگی و تشنگی کشیدن باشد هدف افزودن صفات نیکو و نیکوکاری و دستگیری و بخشش و دوری و آزاد شدن از شرارت و همچنین صفات و گناهان گذشته است. البته بعد نخوردن و انضباط جسمانی نیز مهم است و هر سنت و شخصی خود ‏ضوابط خود را دارد.چرا ۴۰ روز؟زیرا عدد ۴۰ مناسبتهای مهمی را در کتاب مقدس برای مسیحیان و یهودیان به یاد می آورد :

1) در کتاب پیدایش باران سیل آسا ۴۰ شبانه روز بارید و زمین در زیر سیل غرق شد.
2) عبرانیان ۴۰ سال در بیابان سرگردان بودند تا اینکه به سرزمین وعده رسیدند.
3) موسی ۴۰ روز را در روزه گذرانید قبل از اینکه خدا ده فرمان و شریعت را در کوه سینا به قوم عطا کند.
4) عیسی ۴۰ روز در بیابان روزه گرفت قبل از شروع خدمت عالی نجات بشریت.


و بسیاری از مسیحیان با اشاره به ۴۰ روز روزه مسیح در بیابان فصل مشترکی برای روزه خویش در ایام قبل از صلیب و قیام خداوند می یابند.حال با الهام از چنین مناسبت بزرگی، مسیحیان ایرانی نیز می توانند در اتحاد و همدلی این ایام چهل روزه عبادت و دعا و روزه را برای امداد و تفقد خدا از سرزمین ایران و اوضاع و شرایط بحرانی ایران چه در داخل و چه در روابط خارجی آن در کنار سایر حاجات و نیازهای روحانی خویش سپری کنند. این سنت همیشگی کلیسایی مهر محکمی بر این حقیقت است که مسیحیت نه تنها مکتبی نیست که در آن دعا و روزه و نظم و انضباط روحانی و تزکیه نفس وجود نداشته باشد بلکه برعکس تاریخ کلیسا ثابت می کند که همواره کلیسا در اجرا و پاس داشتن و ترغیب مومنین در دعا و روزه نقش مهمی داشته است بطوریکه در تقویم سالیانه کلیسا همواره از مهمترین ایام دوران روزه چهل روزه بوده است.گو اینکه برخی از کلیساهای جدید کمتر به این مهم تاکید کرده اند و بیشتر به امور دیگر و دعا و روزه های فردی و شخصی وخارج از تقویم سالیانه پرداخته اند که خود باعث کمرنگ شدن و تضعیف چنین سنتهایی شده است.

برگرفته از وبلاگ پسر خدا

5 نظر فرستاده شده

vrij
0
feyze masih ba shoma .man tosieh mikonam ketabe eshaia babe 57 ra bekhanid.hatman barkat migirid
مارس 02, 2010
آرتین
0
برادر عزیزم در مسیح
مقاله ات خیلی عالی بود . پیوند مسیحیان با ناریخ کلیسا و دیدگاههای مختلف مسیحی باعث خواهد شد که به طور وسیعتری فکر کنند و زندگی مسیحی بهتری داشته باشند و ما را از تفرقه های بی مورد در مورد کلیساهای مختلف دور نگه می دارد.
خداوند مسیح تمام ایمانداران را محافظت و برکت دهد.
مارس 02, 2010 | url
atefeh
0
mamnon az etelati ke dadid ghir az in ayame chele rozeye 40 roze dar tole sal baraye neyazhaye rohani gerefte mishe ya faghat ayame lent?

feize masih ba shoma
مارس 04, 2010
سردبیر
0
مسیحیان بر اساس نیاز خود و بر اساس اعلان کلیسای محلی خود می توانند جدا از روزهای لنت هر روز دیگری را در هفته در هر ماه و زمانی روزه بگیرند. برخی بر اساس سنت مسیحیان اولیه دو روز را در هر هفته روزه می گیرند برای نیازهای شخصی ، برای امور روحانی و برای در ارتباط قوی تر بودن با امور سماوی. در ضمن نوع این روزه لزوما به معنای نخوردن و نیاشامیدن نیست برخی فقط غذای خاصی را که دوست دارند نمی خورندو یا حتی به کم خوردن و یا طولانی شدن زمان وعده های غذایی می پردازند و یا حتی پول غذای نرمال همیشگی را به فقرا می دهند و خود غذاهای ساده تر می خورند و یا ساعاتی را هر روز به فعالیتهای خیریه مجانی برای فقرا و مردم می پردازند.
مارس 04, 2010
Y
0
درود بر همۀ تشنگان حقیقت در مسیح عیسی
سردبیر محترم برادرم کیوان از وسعت نظر شما در بارۀ روزۀ مسیحی و کلا انضباط روحانی در مسیحیت بسیار متشکرم و برکت گرفتم.
فکر می کنم که مسیحیت ایران نیاز به تامل و تعمق بیشتر در مورد انضباطهای روحانی دارد.
پس از دوران اصلاحات در تاریخ کلیسا و بیداری روحانی و فکری کلیسا در غرب شاهد دستاوردهای عظیم معنوی و علمی بوده ایم من جمله ترجمه و تفسیر کلام خدا به اکثر زبانهای دنیا٫ دسترسی همگان به کلام خدا و آزادی پرستش به زبانهای مادری هر قوم. نهظتهای کلیسایی که منجر به ارتقای معرفت روحانی و الهیاتی در مسیحیت شد و البته مشکلات و انحرافهایی هم وجود داشته.
با وجو تمام برکات فوق متاسفانه کلیسای پروتستان و بویژه مسیحیت دنیای مدرن بسیاری از جنبه های نیک و مفید سنت مسیحی را فراموش کرد و حتی برعلیه آن یک جبهۀ کاذب گرفت. یکی از این مسایل موضوع انضباط روحانی در فرآیند تقدیس ایمانداران بود. انضباط روحانی محصول اختراع کشکیان و پدران کلیسا نبود بلکه حاصل تعلیم صریح و روش زندگی عیسی مسیح است.
روزۀ ۴۰ روزه مسیح- ( انجیل متی باب ۴ آیۀ ۲ ) رفتن به کوه برای دعا- ( لوقا باب ۹ آیۀ ۲۸ و انجیل یوحنا باب ۶ آیۀ ۱۵ ) و مثالهای متعدد دیگر دربارۀ دعا ٫ تامل و تعمق در کلام خدا برای رمزگشایی نبوتهای عهد عتیق توسط شاگران با تشویق و راهنمایی عیسی در دوران ۴۰ روز پس از قیام مسیح و قبل از صعود.( انجیل لوقا باب ۲۴ آیۀ ۲۷ تا ۳۴ ) و پس از صعود مسیح شاگردان مسیح بطور جدی انضباطهای روحانی را به انجام می رساندند ( اعمال رسولان باب ۱۰ آیۀ ۹ تا ۱۱ و افسسیان باب ۶ آیۀ ۱۸ و مکاشفۀ یوحنا باب ۱ آیۀ ۱۰ و باب ۴ آیۀ ۲ و باب۱۷ آیۀ ۳ و باب ۲۱ آیۀ ۱۰ ) موارد بسیار دیگری در عهد عتیق و جدید می توان یافت که شاهد روشنی دربارۀ دیسیپلین معنوی پیروان و برگزیدگان خدای حقیقی است تا با همکاری موثر با روح خدا به رشد روحانی مطلوب خداوند برسیم تا خدا را عمیقتر بشناسیم و بتوانیم او را به دیگران بشناسانیم. البته در مسیر انضباط روحانی همواره در معرض وسوسۀ غرور و تکبر روحانی ( بهتر و روحانی تر دانستن خود از دیگران ) خواهیم بود که باید با قدرت درک فیض خداوند بر آن غلبه کنیم.
نکته ای هم درمورد راز عدد ۴ در کتاب مقدس می خواستم عنوان کنم
در کلام خدا اعداد و ارقام حاوی معانی روحانی خاصی می باشند و دارای پیام معنوی و حتی تاریخی خاصی می باشند. در کتب مختلف کتاب مقدس خدا بطور مستقیم و غیر مستقیم به اعداد خاصی اشاره کرده که باید با تامل بیشتری به انها نگاه کنیم ولی باید همواره مراقب باشیم که در دام وسوسۀ جادوگری با کلام خدا گرفتار نشویم. ( بعنوان مثال کابالیستهای یهودی از متن تورات پیامهای عجیب و غیر مرتبط با موضوع اصلی کلام خدا دریافت می کنند و برای خودشان ریاضیات خاصی تدوین کرده اند که بسیار گمراه کننده می تواند باشد.) ولی از دیدگاه یک فرد مسیحی با اندکی توجه می توان چنین دریافت که: در ریاضیات الهی کتاب مقدس عدد ۴ درمواقع تربیت٫ اصلاح و انضباط قوم خدا و مردان خدا زیاد دیده می شود و بنا به نظر بعضی از معلمین کتاب مقدس عدد ۴ حاوی ٫یام انضباط روحانی و فرایند آماده سازی روحانی قبل از نقشه های خاص خداوند می باشد. به شواهد زیر در کلام خدا التفات کنید:
- براساس ساده ترین تعبیر تحت اللفظی کتاب مقدس چنین در میابیم که واقعۀ سقوط انسان (نه خلقت انسان ) در حدود ۴ هزار سال قبل از میلاد مسیح اتفاق افتاده که می توان این طور تعبیر کرد که خدا جهان را بمدت ۴۰۰۰ سال تحت انضباط قرار داد تا جهان برای تجسم خدا یا ظهور عیسی مسیح آماده شود.
- قوم اسراییل بمدت چهارصدوسی سال در مصر بودند که سی سال از این مدت را در ناز و نعمت زیستند بخاطر مقام و نفوذ بالای یوسف در دربار فرعون ولی پس از مرگ یوسف رنج آنها آغاز شد و بمدت چهارصد سال در انضباط خاص روحانی و تحت بردگی مصری ها بودند تا پس از انقضای ۴۰۰ سال آمادۀ دریافت شریعت توسط موسی شوند.
- بنی اسرائیل چهل سال را در بیابان بسر بردند در انضباط و تربیت خاص الهی تا نسل بعدی آنها بتواند وارد سرزمین وعده (کنعان) بشود.
- چهل روز روزۀ مسیح در بیابان برای آمادگی در خدمت روحانی
- چهل روز حضور مسیح بر روی زمین بعد از قیام برای تربیت ٫ تعلیم ٫ آمادگی و انضباط شاگردان تا برای مسح و لمس روحانی روز پنطیکاست آماده شوند تا بتوانند ماموریت عظیم مسیح را به انجام برسانند.
و مثالها و شواهد بسیاری دیگر از قبیل آخرین جهر روز زندگی عیسی قبل از دستگیری او برای آنکه برۀ خدا آمادۀ قربانی باشد - حکم دوم ده فرمان در خروج باب بیست و مجازات خدا بر نسل نامطیعان تا نسل چهارم برای تربت و انضباط آنها - چهار انجیل برای اصلاح و تربیت و آمادگی فرزندان خدا تا آمادۀ ظهور ثانوی او باشند و در جلال او زندگی کنند. و غیره که در این مجال نمی گنجد.
خلاصۀ کلام اینکه هدف انضباط روحانی آمادگی برای مرحله دیگری از رشد روحانی٫ و یا خدمت موثرتر یا شناخت عمیق تر خداوند و یا هر نوع دستاورد خاص روحانی می باشد که می تواند بطور فردی و یا ترجیحا جمعی به همراه سایر ایمانداران انجام شود. درواقع هدف روزه و یا دعای مسیحی باید واضح و روشن باشد. اینجانب بعنوان یک دانشجوی الهیات در کشور کرۀ جنوبی شاهد این ویژگی در زندگی مسیحیان کره ای شده ام که دعا و روزۀ آنها مبهم نیست بلکه هدف بسیار مشخصی را دنبال می کند. و من از این جنبۀ شرقی مسیحیت در کرۀ جنوبی برکت بسیار گرفته ام اگرچه در کالج الهیات بیشتر از جنبۀ غربی مسیحیت فیض می برم.
امیدوارم و دعا می کنم تا مسیحیت فارس زبان از برکات انضباطهای روحانی مانند روزه بهرمند شود و احیاگر سنتها و تعالیم فراموش شدۀ مسیح باشد تا حقیقتا به شباهت مسیح در آییم و حاوی نور مسیح باشیم برای دنیای تاریک و غرق گناه.
آرامش یهوه شالوم ٫ حضور یهوه شاما و برکت یهوه یری همراهتان باشد آمین
از طرف دوست و برادر شما در عیسی مسیح
"ی"
مارس 05, 2010

نظر خود را بنویسید

كوچكتر | بزرگتر
security image
حروف نوشته شده را بنویسید

busy